දින කීපයකට පෙර අපෙ නඟා මට ගෙනත් පෙන්වූ, ඇගේම පුංචි පහේ වැඩක් ගැන ලිවීමට කැමැත්තෙමි.
මම බ්ලොගියේ කවියක් ලියන්නේ හිතට එන අයිඩියාක් එවේලෙට කොහේ හෝ කුරුටු ගා, පසුව ඕක හිතුන වෙලාවකට මෙකෙ කොටයි. ඒත් අපෙ නඟාගේ කවියක් මම මීට පෙර කියවා තිබුනේ නැත. ලියා තිබුන දේත් පට්ටය. මෙහෙම දින කීපයක්ම නියම කවි ටිකක් ඈ අතින් ලියවින. මෙයින් හොඳ, පුංචි කවියක් බුකියේ අම්බලම ගෲපියේ ඈ දමා තිබෙනු මම දුටුවෙමි. එය මෙතන ලියා දැක්වීමට මම කැමැත්තෙමි.

ට්විටරය පුල් ආතල් බැව් මම කලින් ලිපියකින් සඳහන් කලෙමි. බොයියක් දුන්නේ නැත. ඊයෙ(05.02.2012) රෑත් අපේ එකෙක්ගෙ මොළයේ ස්පාර්ක් ප්ලග් එකක් බුරුල් වී ආ අයිඩියාස් එකක් නිසා පැය ගානක් බඩවල් අල්ලන් හිනා උනෙමු. හිච්චි කාලයේ පටන් බැලූ කාටූන් වලට ඉස්තරම් සාධාරණයක් කොලෙමු. මේ ආතල් සංවාදයේ සුපිරි මතක ටිකක් මම මෙතන කොටා දැක්වීමට හිතුවෙමි.

දෙතොලතර,
සිරගතව ඇත,
සිනහව..

ලොවම නිහඬ, නිසල මොහොතක,
දෙව්දුවක නෙතඟින්,
සැලෙයි මුතු පබළු කැට හඬන...

අමිහිරි මතකයට පිටුපා,
බලාපොරොත්තුවෙන් දල්වා ඈ නෙත්,
ආදරයක රසභාව සිඳුනු,
විරහවෙන් තෙමුනු,
මැලවුන සියුමැලි කොපුල්,
අයදියි සියුම් හාදුවක්,
වියැලුනු දෙතොල් මත...

64යි,
දැන් නාකියි නිදහසත්..
පුරන් අප්පුවේ, ඇවිත් බලාපන්,
සුද්දා එලවා දැමූ රටට,
කළු සුද්දා කොරපු විපත...
ලක් මාතාවට උනු හදියක තරම...
දමිළ, මුස්ලිම් භේදයක් නැතිව,
ගලවාගති සිරි ලංකාවම,
අනේ අපෙ බුදුන් වැඩි මව්බිම,
හූල්ලයි බලන්නට මිහිරි අනාගතයක් ලඟම...
නියම සිංහලයකු හොයයි ඈ,
ඔව්, තවත් සරදියලයැකු හොයන්නේ,  සතරදික්බාගයකම...
අනාගතය භාරගන්නට යන පොඩි එකාටත්,
මහින්ද හිමියනේ යන එන මං නැත,
තවත් එක මංගල්ලයක් නොව,
හිතේ සතුටින්, ආඩම්බරෙන් සමරන්නට,
බලා හිඳිමු අප, ගෙවෙන හැම තප්පරයකම..

හිනාවුනා, ඔයත් එක්කම,
ආදරෙන් හිටියා, ඔයත් එක්කම,
ගෙවුනෙ කාලය, ඔයත් එක්කම,
සමහර වෙලාවට ඇඬුවා, ඔව්,
ඒත් ඔයත් එක්කම...
අද ඔයා යන්න යනවා... එයත් එක්කම...
හිනාවෙච්චි තරමට මට ඔහොමවෙයි කියලා හිතුනා..
තරහක්නම් නැහැ,
හැරිලා බලද්දි පුංචි දෙයක් මතක් උනා,
"වැඩිය හිනාවුනොත් අඬන්න වේවි..."
අම්මා කිව්ව දෙයක් වැරදුනේම නැහැ...

ජීවිතයේ බර,
දරාගත නොහැකි වූ කල්හි,
ආදරය කල ජීවිතය,
විඳීමට නොව, විඳවීමට වූ කල්හි,
සැලෙන් මුවඟ සිපගැන්මට,
ඉතිරිවූයේ වස බිඳුවක් පමණද?

ඉහ ඉහත්තාවට ඇවිත්,
මරණය,
බලා හිඳියි නෙත් යොමා ඈ දෙස,
සවන් වැකුනි,
මරණයම අයැදි ඇගේ,
ජීවිතය ඉල්ලා හඬන,
ශෝකාලාපය...