සිත අවදිවේදැයි නොහැඟෙන යාමයේ,
නෙතු මානයේ මතක් වැල් ඇඳුනාවේ,
ඔබ නොපිපුනු මෙ රාත්‍රියේ,
කුමුදු මල් නොපිපුනාවේ...

ඇඳෙන සිත්තම් එකිනෙක බලා,
ඔබ හිනැහුනා මතකයි,
මැකුන සිත්තම් කඳුළු කැට යට,
සුසුමක් හෙළුවා මතකයි.
නැඟෙන සෝ ගිනි මකා හරිනට,
පියැඹුවා මතකයි....

මලේ අද නුඹ කොයිද සොයම්,
සිහිනයක වෙලි සොඳුරු නෙතු සිතුවම්,
ප්‍රේමයේ හසරැල්,
නොහඳුනන ගොළු හදවතක් අද...
නොමැතිදැයි ගැයුමන්..
සියොතුනේ අද නොමැතිදැයි ගැයුමන්.....

කතරට ලංවූ සිත,
වෙහෙස දරනට අරන් බර කරට,
මඟ වැරදුන සමනලියක තටු සිඳුනි මෙලෙක තැන,
අපා දුක් විඳ, යනෙන මඟ නොදැන,
යන්නට වූ තැන කොතැන,
උපන් බිම හැර ඔබට...

වරද කොතැනද,
සෙව්වද අද ඈ නැත...
කන්නලව් කල දෙවියන් ඉදිරිපිට,
අසරණ වුනි ඈ අද...
යනෙන මඟ රැකුමට,
සිටින උන් කෝ කොහිද?

යන තැනෙක සුපිපි මලක් වෙන්න,
දකින තැන සැපවත් කරන්න,
යනෙන තැන ඔබට සුව එන්න,
රිසානා, සොයුරියේ අද ඔබ යන්න....

තවත් අවුරුද්දක් ගෙවිලා ගිහින්... මායාවරුන්ගෙ දිරච්ච කඹය(ලණු කියලා මදි නිසා), ඔබාමා මහත්තයා ආයෙත් පුටුවට ඒම, ලන්ඩන් ඔලිම්පික් උළෙල, අපි ආයෙත් කප් ෆයිනල් එකේදි ඇදගෙන නෑම වැනි පුදුමාකාර සිද්ධි ගොන්නක් මැදින්, 2012ත් හොරෙන්ම පැනලා ගිහින්...
         වරදක් නැති අවුරුද්දක්, ආපස්සට හැරිලා බලද්දි වෙනස් කරන්න පුළුවන්නම් කියල හිතුන දේවල් දෙක තුනක් තියෙනවා... මං හිතන්නෙ හැමෝටම එහෙම වෙන්න ඇති. සිද්ධ උන වැරදි හදාගෙන ඉස්සරහට යන්න හැමෝම හිතන් ඇති කියලා හිතනවා...

         ආදරේ කරා, අළුත් යාළුවො හදාගත්තා, රන්ඩු උනා, යාළු උනා... මේ හැම දෙයක් එක්කම මගේ අතින් අළුත් සිද්ධියක් ලියවුනා... ඒ හැම සිද්ධියක් එක්කම මාත් එක්ක එකට හිටිය මගේ මිතුරු කැලට ගොඩාක් ස්තූතියි... හැමදාම වෙනස් වෙන, හැමදාම අළුත් වෙන ජීවිත පිටු අතරට, මගේ පද පේලියකින් මොකක්හරි අල්ප මාත්‍රයක් හෝ එකතු උනානම්, සිද්ධිය ලියන මට ඒක ලොකු සතුටක්....

         ඉස්සරහටත් මම දකින, මට දැනෙන බොහොමයක් දේවල් අළුත් සිද්ධි වෙලා සිද්ධියෙ පිටු අතරට එකතු වේවි... ඒ හැම තැනකදිම මාත් එක්ක ඉඳිවි කියලා මම ආසාවෙන් බලන් ඉන්නවා... ගෙවිලා ගියපු අවුරුද්දෙ මතකයත් හිතේ දරාගෙන, අළුත් අවුරුද්ද ආදරෙන් පිලිගනිමු...

සිද්ධියත් එක්ක රැඳෙන ඔයාලා හැමෝටම, සුභම සුභ නව වසරක් වේවා...

හමු වූ මුල් දිනම,
නෙක පැතුම් සිත දරාන,
බලා උන්නෙමි, ඔබේ නෙතු කැට දෙස,
මුවඟට වදන් එකිනෙක ගලපන්න,
ඉඩක් නැතිවැයි, ගොළුව ඉන්නට,
තෙපලන වචන එකිනෙක ඇහිඳ,
මනසින් ඈඳුවෙමි ඔබේ ප්‍රේමාද්‍යාසය...

බිම බලා හුන් දෙනෙත,
දුකක් රඳවා ඇති ලෙසක,
හිත කීරි ගැහුන, ඒ වචන පෙල,
ඇසී ඉකිබිඳිනු ඇසුනි මා හද...
ඈ මගේ නොව, මා ඇගේ නොව බව,
සිතට දරා ගැනුමට, සිතා ගැනුමට නොහැකිව,
තවම තතනමි ගලපන්නට,
ඔබ - මම - අපි නැති හෙට ගැන...

අඳුරු අහසට, කඳුළු මුතුවැල් බැඳී,
හඬන තරුකැට මෙන්ය හද නොරැඳී,
සිහින දෙව්දුව හමායන විටදී,
නෙතුමානයේ, පෙම්, සුළඟක් රැඳී...

විරහ කවි රැස, ලියූ හද අද,
යලිදු තෙත් වී,
චාන්දනිය වී පායා එනු මැනවී,
අඳුරු හද ගැබ,
එලිය ලද විටදී,
සඳකැන්ය ඔබ මුවඟ රැඳි සිනැහී...

සුසුමන් වියැකී, කඳුලැලි වියැලී,
හැඬූ තරු අද සිනහවෙනු පෙනුනී,
අළුත් රහසක් මුමුනනවා ඇසුනී,
රිදී රේඛාව සිත් අහස මත අද,
ඔබම මැයි ලඳුනී...

සිත ගත වෙලන,
ලෙන්ගතුකමක අරුම,
කැටි වූ නෙක සිතුම් රැසක,
බැඳි පෙමක් මේ අප සැවොම...

දින දිවා නෙක දවස,
රැඳුනු සෙනෙහසක රහස,
මතුවෙමින් සිත් සතොස,
මිතුරුදමක් බැඳිය සිත් අහස...

ඔබ මමද පහන් වුව,
මියැසි ස්වරයකි නැඟුන,
නිවාලූ සිත් පවස,
අහස් කුස කරා නැඟුන,
පෙම් කරමි,
මේ මිතුදමට....