එන හැන්දෑවක...
කියාදෙන්න මට,
සිතාගන්න තව,
ඔබ ගැන....

හිත හදාගන්න බැරිව මම,
කියාගන්න බැරිවුනු පෙම...
සොයාදෙන්න සොයාදෙන්න තව,
මට....
අපි අපේම වන, තව එක මොහොතක්....

ගිය හැන්දෑවක...
කියාදුන්න මට,
සිතාගන්න පෙර,
දුර ගිය....

ගලාහැලෙන කඳුළු බිඳක් ගෙන,
වළාකුලක් අද බඳිමි හිත යට,
හිරු මැදියම එනතුරා...
වළාකුලට පෙම් බඳිමි මම....

යනමඟ බලා උන්නෙමි,
මාවත දෙපස සැළුනු,
හෙන්දිරික්කා මලක් පෑගුනු,
තෙතමනය කැවී දෙපා අගට..

හිමිදිරි පිනිබිඳු පැටලී,
තෙතබරිතව මල් ගොමු,
තවත් දවසක, තවත් කතාවක්,
කියන්නට තතනන අයුරු...

පෙර දිනක ඔබ පහස,
ලද මේ ගුරු පාර,
සුවඳ හෙන්දිරික්කාවන්ට,
පාළුයිලු,
අද,
ඔබ නැතුව..
පාළුයිලු,
අද,
අපි නැතුව...

මදනල සමඟ වෙලී,
ඈතට, දුර ඈතට දුවනා,
ජුලියට්...
සඳළුතල මත්තෙන් බිමට වන්න,
ජුලියට්...

රෝමියෝට පේන මානයට,
ඇසෙන මානයට වී,
ගීයක් ගයන්න,
ජුලියට්...

අදවත් ඔබ එන්න,
හිඳගන්න, හිනැහෙන්න,
ජුලියට්..
රෝමියෝගේ ආදරයට,
පණ පොවන්න,
ජුලියට්....

ඈ අවුත් රෑ කාලයේ,
වෙරළ තීරේ අගිස්සේ,
ගං ඉවුරු අසබඩින්,
පියඹා...
අළුයමට පෙර මල් සිඹින්නට,
රොන් උරන්නට,
කුමුදු මල් සෙව් කිරිල්ලියේ,
පියඹා, රෑනේ යන්නට අවුත්..

සැරින් සැරේ නෙතු අද්දර,
හීන මවනා,
රාත්‍රියේ චන්ද්‍රකාන්තිය ඔබයි,
කිරිල්ලියේ...

පමාවී ඈතට ඇදී,  නෙතු මානයෙන් එහා,
වෙන්වී නෙතු අගට දුක දී,
අත්තටු සළන, කිරිල්ලියේ,
රාත්‍රිය එනතුරු බලා ඉන්නෙමි,
නැවත ඔබේ තටු මත්තට වී,
දෙතොලතර, සැඟවෙන්නට....

තරු පිරි අහසේ,
එක් තරුවක් සොයමි මම,
සඳකැන් මත පිහිනමින්,
දිදුලන ඔබේ සෙනෙහස සොයමි මම..

අඳුරට අයිති ඔබ,
කොහෙදැයි සොයමි මම,
අවරට ගිය හිරු නැවත එනතුරු,
ක්ශිතිජයටද ඔබ්බෙන් ඔබව සොයමි මම...

හිරු අරක් ගත් අහස,
දවාලූවා මගේ සිහින,
අඳුරු නොපෙනෙන යාමය වුවද,
රැයට තවමත් ආදරෙයි, මම....

කවිය ඔබ,
තුන් තිස් පැයක් නිදි වරා වෙහෙසී..
සිත දෙගිඩියාවෙන් තවම නොලියූ,
කවිය ඔබ, කවිය ඔබ...

මිතුදම
ආදරය
පටලගෙන
වලිකන..

බේරගන්නේ
රැවුලද?
කැඳද?