කාලය ඇවිත්,
මල් පිපෙන,
කොහාගේ හඬ ඇහෙන,
කාලය ඇවිත්.

මීන රාශියෙන්,
මේශ රාශියට,
යන්නට හිරුට
කාලය ඇවිත්.

හිරි වැටුනු,
මගෙ හිතට,
පණ පොවන,
නුඹ එක්ක,
එකට අවුරුද්දක් කන්න
හිත යදින,
කාලය ඇවිත්,
ඔව් නුඹ එක්ක,
හිනැහෙන්න,
කාලය ඇවිත්.

හීන,
හැමදාමත් සිතින් දැකපු හීන,
මම තනියම, මගෙ තනියට,
මම ම තනපු හීන,
මගේ හිතට, මගේ අතින් පාට තැවරු හීන.
නුඹත් ඇවිත්,
නුඹේ අතින් පාට කරපු හීන,
නුඹෙත් මගෙත් එකට ඇඳුන ඇඳෙන,
අපේ පුංචි හීන.

එකක් දෙකක්,
තවත් ටිකක් අඳින මකන හීන,
එකෙන් දෙකෙන් මහා ගොඩක්,
ඇති වුනි මට හීන,
නුඹෙත් නුඹේ පුංචි හිතෙන් දැක්ක,
දකින හීන,
එක තිරයක,
එක යායක තවත් අඳිමු හීන.
නුඹේ සිනහ මල් පිපියන්,
මටම පෙනෙන හීන.

සප්ත වර්ණ රේඛාව,
අහස් ගැබ මතින් ඇඳෙනු දැක මම,
වැටුනු මහ වරුසාව අමතකව,
තෙත් පොළව ගැන නොසිත,
මඩ කඩිති නොතකමින්,
දිවයමින් ඒ දෙසට...
සිටි පොළොව නැති ලෙසක,
සිත මා අහසට වන්න,
දුර යන්න දුර යන්න,
දුව යන්න දුව යන්න,
ඒ මා දුටු රේඛාව තවත් ඈතට වන්න,
මිරිඟුවක් පසුපසින් දුවන මුවෙක් වැන්න...

සුදු පිටු අතර,
ඔබ මැව් රටා එකිනෙක,
අකුරු වචන පසෙකලා,
පිකාසෝට හපන් සිතුවමක්,
ආන්ජෙලෝට හපන් ඇඹුමක්,
මෙලොව පසෙකලා මසිත,
ඔබ ලිවු පද අතර තනිවෙලා අද,
අරුත පසෙකලා සිතෙහි ඇඳි හැඩතල,
වරක් දෙවරක්,
නැහැ සියවරක් මා නෙත් ගෑටුවෙමි,
දකින්නට මම, ඔබේ නෙතු වලින්,
හැඟුනි මට, ජීවිතය,
හැඩ කලා ඔබ.
පෙම් කලා මම.

දිය බිඳකට හඬ නැගුවලු,
රැකෙන්නට,
පණ තියාගන්නට,
පොළවෙ හැපුනලු මළ කඳක්,
එකක්,
දෙකක්,
තුනක්...
දිය බිඳ වෙනුවට ලේ බිඳක් ලැබුනලු,
තෙමන්නට උන්ගෙ පිපාසය,
හැඬුවලු,
මොර දිදී හැඬුවලු,
ගැලූ කඳුලද පොලවට,
දිය බිඳ හැර රතු ලේ බිඳු,
හැඬූ උන්ගෙ කඳුළු බින්දු,
බලා උන්නුන්ගෙ සෝ සුසුම්,
දරා උන්නලු ඒ මහ පොළොව,
තාම හොයනවලු,
දිය බිංදු...

දැවී අළු වැටෙන,
සුළඟට සේදී යන,
වරක සුවඳ දුන්,
සුවඳදුම් තුඩක අග,
නෙතු මා දැවටී,
නොහැඟෙන ලෙස අවට,
බලා හිඳිමි,
වැටෙන අළු පිසලන,
මාරුතය,
පරව ගිය මල් පෙතිද,
පිස දමමින් වැලි තලය,
දැවුනු අළු සඟවා ගති,
නොපෙනෙන්නට,
ඊළඟ සුවඳ දුමට,
ඉඩදෙන්නට....

සඳ දෙස බලා හුන්නෙමි,
මා සඳ නම්...
කැළැල් මගෙ මතක වෙන්නැති,
සඳට බට ඔබ,
ඇහිඳන් ගිය මතක පොදි...
හ්ම්ම්...
සලකුණක් පමණි මට ඉතිරි වූ,
නැවත දුර ගිය ඔබ,
පසලොස්වකට මා දිහා බලා,
හිනාවෙන්නැති..
ඔව්, අමාවකවත් මට ඇති,
ඔබෙන් ලැබූ ආවාටය අතගා,
තනිව කඳුලක් හෙලන්නට...