ආවාටය

සඳ දෙස බලා හුන්නෙමි,
මා සඳ නම්...
කැළැල් මගෙ මතක වෙන්නැති,
සඳට බට ඔබ,
ඇහිඳන් ගිය මතක පොදි...
හ්ම්ම්...
සලකුණක් පමණි මට ඉතිරි වූ,
නැවත දුර ගිය ඔබ,
පසලොස්වකට මා දිහා බලා,
හිනාවෙන්නැති..
ඔව්, අමාවකවත් මට ඇති,
ඔබෙන් ලැබූ ආවාටය අතගා,
තනිව කඳුලක් හෙලන්නට...

:) :( ;) :D :-/ :x :P :-* =(( :-O X( :7 B-) #:-S :(( :)) =)) :-B :-c :)] ~X( :-h I-) =D7 @-) :-w 7:P 2):) :!! \m/ :-q :-bd ^#(^

4 comments :

  1. හම්ම්ම්

    //ඔව්, අමාවකවත් මට ඇති,
    ඔබෙන් ලැබූ ආවාටය අතගා,
    තනිව කඳුලක් හෙලන්නට..//

    හිතක් උඩින් හෙමිහිට වුනත් ඇවිදන් ගියත් ඉතිරි වෙන පියසටහන් මතක පාරට එන්න දොර ඇරලා දෙනවා :)

    ReplyDelete
  2. ම්ම්ම් අදයි මේ පැත්තෙ ආවේ ...
    …… මම පෙට්ටගම ලියන ලොකු ජෝන්

    ReplyDelete

සටහනක් තියලා යන්න​...

සිද්ධියේ මුදුනට