කවිය ඔබ,
තුන් තිස් පැයක් නිදි වරා වෙහෙසී..
සිත දෙගිඩියාවෙන් තවම නොලියූ,
කවිය ඔබ, කවිය ඔබ...



මේ සින්දුව... උදේ ෆෝන් එකට කොට කොට ඉන්නකොට දැකලා, කාලෙකින් ඇහුවා... ගොඩාක් මතක උඩට ගේනවා...

දීපිකා ප්‍රියදර්ශනී මහත්මියගේ සොඳුරු හඬ කණ වැකෙනවාත් එක්කම, හිත ගොඩක් දුර දුවනවා...

වැඩි කලක් නැහැ, ඊලඟ උපන්දිනේට මාත් එක්ක ඉන්නවා කිව්වට, අද ඔයා නැහැ...


ඔබෙ අතැඟිලි කුරුටු ගෑ,
සුමුදු පෙම් පත තවම මා ළඟ,
ඔබෙ සුවඳ ඇත තැවරී,
මගේ අතැඟිලි අග සිරවී...

මුදු දෙතොලඟ සිනහ රැඳි,
වරම් නැත මට තවද දැකුමට,
ඔබෙ පහසින් සැනහී,
වරම් නැත අද ඉන්නට...

අටළොසට ඔබ මැවු,
ඒ අපේ හීනය,
බොඳ වී මැකී, ඔබ කොයිදෝ සොයයි,
හීන පත් ඉරු තවත් නැහැ,
මතකය රඳා ඈත ගිය කුමරිය,
කවි පද නැත මට ඔබ ගැන වැනුමට...

අතීතය ගැන හිත හිත ලතවෙන එක තේරුමක් නැහැ තමයි... ඒත්.....